Burn-out voor je 25e? Je bent niet gek.

burn-out

De meeste mensen zijn op drieëntwintigjarige leeftijd bezig met een studie, reizen of zelfs carrière maken. Ik kreeg op mijn drieëntwintigste een burn-out. Ik had roofbouw op mijn lichaam gepleegd, zei mijn ademtherapeut.  Streven naar het perfecte leven (een killerbody, cum laude afstuderen, sociaal zijn en heel hard werken aan mijn netwerk en cv) had me de kop gekost. Het was op. Ik was op.

En dus zat ik in plaats van op mijn werk, iedere woensdagmiddag bij een therapeut. Avondjes bioscoop ruilde ik in voor bijslapen in bed. Op zaterdagochtend rende ik geen rondjes in de sportschool, maar verzamelde ik moed om het huis weer uit te gaan voor een wandeling.

Ik schaamde me kapot. Hoe kon ik zo jong al opgebrand zijn? Mijn leven was voor mijn gevoel pas net begonnen. En dus hield ik het stil. Niemand mocht dit weten. Door een aantal goede vrienden, collega’s en mijn therapeut, ontdekte ik snel dat ik niet gek was. Tegenwoordig is het zelfs bijna normaal te noemen om voor je vijfentwintigste in te storten. Ik besloot uit de school te klappen.

De meeste mensen begrepen me, knikte ja bij mijn uitleg en herkende zich zelfs in mijn verhaal. Maar ik kreeg ook moeilijke reacties. ‘Hoe kun je nou een burn-out krijgen op je drieëntwintigste’, ‘toen ik jong was werkte ik vijftig uur in de week’ of ‘wat ben je zwak als je nu al opgebrand bent’. Shockerend, vond ik het.

Nog meer shockerend vond ik de reacties van Peter R. de Vries en Marc van der Linden bij RTL Boulevard over de veelbesproken burn-out van Bibi Breijman. ‘Als je voor je vierentwintigste een burn-out krijgt, heb je het verkeerde vak gekozen’, werd er gezegd. ‘Hebben jullie ook altijd paniekaanvallen voor je moet presenteren, jongens?’ werd er sarcastisch geroepen. Zij konden erom lachen, ik moest er bijna van huilen zo triest.

Dus bij deze, voor iedereen die zich schaamt of aan zichzelf twijfelt: je bent niet gek als je een burn-out hebt op jonge leeftijd. Je bent niet zwak, stom, een aansteller en je hebt zeker niet het ‘verkeerde vak’ gekozen. Je hebt teveel van jezelf verlangd, en that’s that. Begrijpen mensen dat, dan is het fantastisch. Maar er zullen ook altijd mensen zijn zonder begrip. De kunst is om die reacties van je af te laten glijden. Waag het niet om jezelf zwak te voelen omdat anderen dat zeggen. Je bent goed zoals je bent.

6 Reactie's
  • Judith
    Geplaatst op 01:37h, 13 januari Beantwoorden

    Helemaal mee eens! Je beschrijft het goed! En die sukkels op tv zitten daar alleen maar omdat het afzeikem van anderen het enige is wat ze kunnen. Jongeren met een burn-out hebben helemaal geen zin in een burn-out hoor, ze zeggen dat niet voor de lol. Ze zijn juist té druk, vinden hun werk misschien wel te leuk en hebben dus juist wel het goede vak gekozen, maar je moet ook je eigen grenzen niet vergeten…

    • Bente van de Wouw
      Geplaatst op 08:27h, 15 januari Beantwoorden

      Hoi Judith,

      Dank je wel voor het compliment en je lieve reactie. Helemaal mee eens. Het is af en toe lastig om je te verplaatsen in mensen met een burn-out. Gelukkig komt er steeds meer begrip voor.

  • Nika
    Geplaatst op 13:22h, 19 januari Beantwoorden

    Mooi geschreven. En door dat je er over bent gaan schrijven. Hoe wekelijkse column in de flow heeft mij al erg geholpen in het gevoel niet de enige te zijn. Ik kijk nooit meer RTL boulevard, maar toen ik er langs zapte en het ging over een burnout bleef ik even hangen. Meteen na de opmerking van Peter R de Vries ben ik weer weggezapt. Toch bleef het hangen. Ik dacht: blijkbaar denken mensen er dus toch zo over. Loslaten dus…

    Succes met je site. Ik ben benieuwd!

    Groetjes

    • Nika
      Geplaatst op 13:23h, 19 januari Beantwoorden

      Tweede zin bedoelde ik: stoer dat je erover bent gaan schrijven.

    • Bente van de Wouw
      Geplaatst op 08:42h, 22 januari Beantwoorden

      Hoi Nika, dank je wel voor je mooie compliment. Er zullen inderdaad altijd mensen zijn die het niet begrijpen. Dat moeten we gewoon loslaten!

  • Column: yoga bij stress
    Geplaatst op 08:52h, 05 februari Beantwoorden

    […] dag één van mijn bijna-burn-out wilde ik op yoga. Ik had zo in mijn hoofd geleefd, dat ik mijn lichaam weer wilde voelen. Yoga kon […]

Geef een reactie