Even eerlijk met Femke Kamps: ‘Harder rennen maakt je niet gelukkiger’

Femke Kamps

Wie zijn we écht, zonder de filters die we (onbewust) over onze eigen levens plaatsen? In ‘Even eerlijk’ spreek ik met inspirerende vrouwen over hun eerlijke kant van het leven. Femke Kamps (26) is freelance contentcreator met opdrachtgevers als Apple en Fashionchick Girls. Onlangs schreef ze haar eigen boek: Fuck the quarterlife crisis.

Wie is Femke voor de buitenwereld?

Ik ben heel open en toegankelijk. Ik denk dat mensen me zien als succesvol op meerdere vlakken: een koophuis met mijn vriend, een leuke baan als freelance contentcreator met gave opdrachtgevers en onlangs heb ik een boek uitgegeven. Voor de buitenwereld lijkt het alsof ik het goed voor elkaar heb.

Wie is de échte Femke?

De persoon die ik ben laat ik ook zien aan de buitenwereld, dus mijn persoonlijkheid is hetzelfde. Wel zien mensen vaak alleen de successen die ik behaal. Ik weet dat achter bepaalde prestaties vervelende periodes ten grondslag hebben gelegen en ik heb meer tegenslagen dan ik laat zien. Ik schaam me er zeker niet voor. Ik denk dat het mens eigen is om je positief te profileren. Dit probeer ik wel te doorbreken.

Zo kan ik best onzeker worden van mijn succes. Als je al veel bereikt hebt, kun je des te harder vallen. Positieve dingen zijn leuk, maar het brengt ook nieuwe angsten en onzekerheden met zich mee. De verwachtingen zijn hoger en de druk om hieraan te voldoen neemt toe.

Waar word je blij van?

Ik heb geen spannend leven. Ik word blij van films en series kijken met mijn vriend, borrelen met vriendinnen en knuffelen met mijn katten. En bloggen, natuurlijk. Als ik een dag vrij heb, laat ik die komen zoals hij komt.

Doe je ook weleens dingen waar je minder blij van wordt?

Nee, eigenlijk niet. Als ik ergens echt geen zin in heb, dan geef ik dit eerlijk aan. Als er een feestje wordt gegeven waar ik niemand ken, bijvoorbeeld. Dan vraag ik wel eens of het oké is als ik een andere keer kom.

Vind je het makkelijk om jezelf te zijn?

Ja. Dat komt denk ik omdat ik zo open ben. Ik vind het niet eng om te laten zien wie ik ben. Voor mij is niets een taboe. Je moet houden van die openheid, niet iedereen reageert er positief op, maar je weet wel meteen wat je aan me hebt.

Je hebt een boek geschreven over de quarterlife crisis.

Iedereen kent de midlife crisis. Als je je rond je vijftigste afvraagt: is dit het? Je merkt dat deze crisis naar voren is geschoven. steeds meer twintigers vragen zich af wat ze nou eigenlijk willen in het leven. Ook mij overkwam het. Ik noem de quarterlife crisis altijd het moment dat het enige wat je zeker weet is dat je niets meer weet.

Ook ik had het in theorie voor elkaar. Mooi huis, fijne baan. Toch dacht ik: dus dit is het. Ik was wel gelukkig, maar na het aftikken van mijn doelen wist ik niet meer waar ik naartoe wilde in mijn leven. De quarterlife crisis is niet te vergelijken met een burn-out, in het laatste geval ben je echt uitgeblust en kun je niks meer. Ik kon nog gewoon werken maar was emotioneel heel breekbaar. De vragen waarmee ik worstelde zorgden voor hyperventilatie en angsten.

Femke Kamps

Wat maakt het leven van een twintiger tegenwoordig zo pittig?

De maatschappij is in korte tijd veel veranderd en cycli zijn korter geworden. Vroeger ging je over het algemeen ergens in dienst om daar te blijven tot je 65 was. Het leven was wat meer voor je uitgestippeld. Nu gaat het veel sneller. Flex contracten, sociale druk, prikkels van social media. We zijn niet zielig en die versnelling is zeker niet verkeerd, maar het is wel lastig om bij te benen. De boodschap die aan millenials is meegegeven is dat we alles kunnen worden wat we willen. Een positieve gedachte, maar het geeft ook druk. Want wij horen dat we alles moeten kunnen, en we willen ook nog eens aan die verwachtingen voldoen.

Hoe ga jij om met prestatiedruk?

Ik ben er niet heel bewust mee bezig. Wel heb ik aan het begin van dit jaar tegen mezelf gezegd dat ik wil onthaasten. Harder rennen maakt je niet gelukkiger, dat is een belangrijk inzicht voor mij. Ik vind het leuk om hard te werken, maar het is ook goed om rust te nemen en te genieten. Ik probeer ook effectiever te werken. Niet mijn dagen helemaal vol plannen. Je kunt beter zes uur heel effectief werken, dan acht uur vol maken met een onvoldaan gevoel.

Wat is de belangrijkste les die je als twintiger hebt geleerd?

Ja zeggen tegen de ander kan een nee zijn tegen jezelf. Het is goed om iets voor een ander te doen, maar je moet in gedachten houden dat je daarmee nee zegt tegen wat jij wilt. Het klinkt eng, vaker nee zeggen, maar dat is het niet. De mensen die je echt goed kennen en om je geven vinden dit oké. Die laten je niet zomaar vallen. Het is menseigen om aan verwachtingen van anderen te voldoen, we zijn nou eenmaal groepsdieren. Maar je moet er soms wel van losbreken om er happy uit te komen.

Wat zou je mensen van jouw leeftijd mee willen geven?

Je kunt alles worden, dit betekent niet dat je alles moet zijn. Het is goed om ambitieus te zijn, maar hang daar niet je geluk aan vast.

  • Benieuwd naar Femke’s boek? Je kunt het hier kopen.

Fotograaf: Ellen van Lent

Femke Kamps

 

Geen reactie's

Geef een reactie